gebe
  1. magical

    magical Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    28 Aralık 2008
    Mesajlar:
    764
    Beğenilen Mesajlar:
    5
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    İstanbul

    Son...

    Konu, 'Duygu Yüklü Yazılar' kısmında magical tarafından paylaşıldı.

    Dünyaca ünlü bir fotoğrafçı... Şöhrete ve paraya doymuş. Yaşadığı büyük kentin gürültüsünden, sürekli çalan telefonların sesinden, ha bire “Kendini toparla” diyen sıkıcı öğütlerden sakınabilmek için müzikle tıkıyor kulaklarını...Arabayla eve döndüğü bir gece yarısı, yine kulağında notalarla keskin bir virajı alırken ölümcül bir kazadan kıl payı kurtuluyor.Çarpmak üzere olduğu aracın penceresinde ölümün yüzünü görüyor.Azrail’iyle yüzleşiyor. Az kalsın tabutu olacak arabasından inip yürümeye başlıyor. O andan itibaren, kendisini kovalayan ecelin peşine düşüyor. Ve ölümü kovalarken, yaşamı keşfediyor. * * *
    Hayranı olduğum Alman film yönetmeni Wim Wenders’in son filmi “Palermo’da Yüzleşme”, hayatı, ölümü ve kendini sorgulamaya davet ediyor izleyicisini...Ölümle yüzleşmesinin ardından Palermo’da ikinci hayata başlayan fotoğrafçı, eski hayatını kirli bir elbise gibi çıkarıp atıyor üzerinden... Bu güzelim Akdeniz adasında, kulağında müzikle saatlerce yürüdükten sonra cep telefonuna göz atıyor:
    “Yokluğumda 23 kişi aramış” diyor.“Yokluğum” dediği, “varlığı” aslında...Belki de ilk kez kendisi için “var” olduğu saatler...O adada tanışıp sevdiği kıza, “görmediği hiçbir şeye inanmadığını” söyleyince şu cevabı alıyor: “Bense sadece görmediklerime inanırım: Allah, aşk, yaşam gibi...”

    * * *
    Filmin bir sahnesinde çobanlık yapan zengin bir işadamı, yeni hayatına doğru yürüyen fotoğrafçıya bir hayat dersi veriyor:
    “Bazen bir şeyleri son kez yaptığımızı fark etmeyiz. Belki o yüzü son görüşümüzdür ya da o yoldan son geçişimiz... Bir şarkıya kulak verirken onu bir daha hiç dinleyemeyeceğimizi bilmeyiz; birinde tattığımız aşkı,
    bir daha hiç yakalayamayacağımızı bilemediğimiz gibi...“
    İşte o yüzden, her şeyi son kez yaşar gibi doyasıya yaşamalıyız.”

    * * *
    Michael Jackson’ın “son konseri”ne hazırlanırken ölüvermesi bana bu sahneyi hatırlattı. Basın toplantısında kararlı bir edayla “Bu kesinlikle en son konserim olacak” diyordu. En iyisi olsun diye çabalıyordu. Bizse, gençliğimizin efsanevi pop starını sahnede son kez izleyebilmek için bilet arıyorduk.Oysa hayat, kendisine rağmen plan yapılmasından hiç hoşlanmazdı. Onun, başka bir “son” planı vardı.

    * * *
    O yüzden, siz siz olun, hiçbir şey için “son” demeyin. Neyin gerçekten “son” olduğunu bilemezsiniz.Hayat bazen, sonuncuyu çoktan yaşatmıştır size, esaslı bir finali bile çok görür; bazense “Bir daha olmaz” zannettiğiniz şeyi, ummadık anda karşınıza çıkarıverir. En iyisi, her şarkıya son kez dinler gibi kulak vermek, her baharı bir dahakini göremeyecekmiş gibi içine çekmek, her dostla, ana babayla son buluşmaymış gibi sımsıcak kucaklaşabilmek,
    her aşkı en sonuncuymuş gibi doyasıya yaşayabilmektir.

    Can Dündar


     
Son... konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. son atış, son mücadele

    son atış, son mücadele

    Mücadelem yenik düstügüm kadermle Sanma bunca isyanim sonsuz sevgine. Bogazima kadar battim ben bu aska, Bak, kalbim dayanamiyor daha fazla heyecana. Zihnim, mücadelede onu susturmaya calisiyor, Kalbimse son atisim olsun deyip susmak istemiyor. Catismanin tam da ortasinda Topladin valizini düsüyorsun yollara. Ben, nasil basa cikarim simdi Bu iki dost olan düsmanla. Bir yanim, son atisi...
  2. sonumuz

    sonumuz

    :hhh::haha::hhh::haha:
  3. Sonlar Paylaşılmaz

    Sonlar Paylaşılmaz

    Sonlar Paylaşılmaz Gidiyordun... Elinde karanfil sevdalı yüreğinle... Ardında sensizliğin gözyaşları akıyordu ve sen gidiyordun.Ardına bakmadan...Öyle sessiz öyle nefessiz ...Gözyaşları nedir bilirmisin? Gidiyordun... Tatlı bir hüzün sarmıştı bedenleri... İçimde ayrılığı pahalı bir sancı yapan,yalnızlığı taşıyan yollara isayan eden bilinçsiz bir vaveyla kopuyordu hiç duymadığın....
  4. Fobilere son!

    Fobilere son!

    Bazı insanların türlü türlü fobileri vardır belki şu an bu yazıyı okuyan sizinde bir fobiniz vardır artık gelişen ve ilerleyen tıp sayesinde fobilerinize son vermek mümkün nasıl mı? Örümcek ve yükseklik korkusu gibi fobiler, korkmayı unutturan basit bir iğneyle tedavi edilebilecek. Daily Telegraph’ın internet sitesinde verilen habere göre, bir grup Japon bilim adamı, beynin bazı temel...

Sayfayı Paylaş